niedziela, 19 grudnia 2010
Czy możesz wierzyć własnym oczom?Złudzenia optyczne.
Doświadczenie 1.
NIEWIDZIALNA BUTELKA
Po wlaniu do szklanego naczynia gliceryny i włożeniu drugiego naczynia wypełnionego gliceryną obserwujemy znikanie naczynia zanurzonego. Dzieje się tak dlatego, że współczynniki załamania światła w szkle i glicerynie są bardzo do siebie zbliżone(szkło od 1,45 do 1,92 a gliceryna 1,47).
Doświadczenie 2.
OLEJOWY PRZEMYTNIK ŚWIATŁA
Gdy oświetlamy plamę, światło docierające do ściany jest bardziej intensywne niż kiedy przechodzi przez suchą kartkę.
Doświadczenie 3.
CZY ZAUFAĆ WŁASNYM OCZOM?
1.Złudzenie ściany kawiarni
2.Złudzenie Ponza
3.Siatka Hermana
4.Figury niemożliwe
5.Niewidoczny obiekt
6.Wirujące koła
Po wyonaniu ćwiczeń zajęliśmy się szukaniem przykładów zjawisk optycznych w internecie ;).
NIEWIDZIALNA BUTELKA
Po wlaniu do szklanego naczynia gliceryny i włożeniu drugiego naczynia wypełnionego gliceryną obserwujemy znikanie naczynia zanurzonego. Dzieje się tak dlatego, że współczynniki załamania światła w szkle i glicerynie są bardzo do siebie zbliżone(szkło od 1,45 do 1,92 a gliceryna 1,47).
Doświadczenie 2.
OLEJOWY PRZEMYTNIK ŚWIATŁA
Gdy oświetlamy plamę, światło docierające do ściany jest bardziej intensywne niż kiedy przechodzi przez suchą kartkę.
Doświadczenie 3.
CZY ZAUFAĆ WŁASNYM OCZOM?
1.Złudzenie ściany kawiarni
2.Złudzenie Ponza
3.Siatka Hermana
4.Figury niemożliwe
5.Niewidoczny obiekt
6.Wirujące koła
Po wyonaniu ćwiczeń zajęliśmy się szukaniem przykładów zjawisk optycznych w internecie ;).
piątek, 17 grudnia 2010
czwartek, 16 grudnia 2010
Addytywne mieszanie barw.
Na zajęciach, które odbyły się 9 grudnia ,,bawiłyśmy się'' kolorami ;].
Barwa jest postrzegana dzięki komórkom światłoczułym w siatkówce oka zwanym pręcikami i czopkami. Są trzy rodzaje czopków, a każdy z nich jest najbardziej wrażliwy na jeden z trzech zakresów barw – niebieskiej, zielonej, lub czerwonej, co łącznie umożliwia widzenie wszystkich barw.
Doświadczenie 1 : MIKSER KOLORÓW
Żółty + Niebieski = Zielony
Żółty + Czerwony = Pomarańczowy
Niebieski + Czerwony = Fioletowy
Doświadczenie 2 : KRĄŻEK NEWTONA
Barwa jest postrzegana dzięki komórkom światłoczułym w siatkówce oka zwanym pręcikami i czopkami. Są trzy rodzaje czopków, a każdy z nich jest najbardziej wrażliwy na jeden z trzech zakresów barw – niebieskiej, zielonej, lub czerwonej, co łącznie umożliwia widzenie wszystkich barw.
Doświadczenie 1 : MIKSER KOLORÓW
Żółty + Niebieski = Zielony
Żółty + Czerwony = Pomarańczowy
Niebieski + Czerwony = Fioletowy
Doświadczenie 2 : KRĄŻEK NEWTONA
poniedziałek, 13 grudnia 2010
"Światło po przejściach"- załamanie swiatła na granicy dwóch ośrodków.
Na początku zajęć, które odbyły się 2 grudnia mieliśmy krótkie wprowadzenie teoretyczne. Wiemy, że światło rozchodzi się w próżni z niesamowita prędkością
300 000 000 m/s. Wiemy, że współczynnik załamania światła zależy od gęstości ośrodka. Obliczyliśmy prędkość światła dla szkła i diamentu. Im większy współczynnik załamania tym mniejsza prędkość. W diamencie wynosi ona zaledwie 115 000 000 m/s.
Bardzo podobało nam się doświadczenie z latająca monetą. Najpierw była niewidoczna, a po dolaniu wody do garnka zobaczyliśmy ją. Wiemy, że było to możliwe tylko dlatego, że zachodzi zjawisko załamania światła.
Doświadczenie ze złamanymi łyżeczkami początkowo wydawało się mało efektowne, ale gdy uważnie wpatrzyliśmy się w kształty naszych łyżeczek okazało się, że w roztworze najbardziej stężonym załamanie jest największe.
Wyznaczanie współczynnika światła przesunęliśmy na kolejne zajęcia.
Czekamy z niecierpliwością na spotkanie naszej grupy.
300 000 000 m/s. Wiemy, że współczynnik załamania światła zależy od gęstości ośrodka. Obliczyliśmy prędkość światła dla szkła i diamentu. Im większy współczynnik załamania tym mniejsza prędkość. W diamencie wynosi ona zaledwie 115 000 000 m/s.
Bardzo podobało nam się doświadczenie z latająca monetą. Najpierw była niewidoczna, a po dolaniu wody do garnka zobaczyliśmy ją. Wiemy, że było to możliwe tylko dlatego, że zachodzi zjawisko załamania światła.
Doświadczenie ze złamanymi łyżeczkami początkowo wydawało się mało efektowne, ale gdy uważnie wpatrzyliśmy się w kształty naszych łyżeczek okazało się, że w roztworze najbardziej stężonym załamanie jest największe.
Wyznaczanie współczynnika światła przesunęliśmy na kolejne zajęcia.
Czekamy z niecierpliwością na spotkanie naszej grupy.
"Nawet swiatło nie zawsze chadza prostymi drogami"prawo prostoliniowego rozchodzenia się światła
Zajęcia odbyły się 30 listopada. Wykonaliśmy cztery doświadczenia.
1. „Światło rozchodzi się po liniach prostych.”
Wykonaliśmy w kartkach formatu A4 po jednym otworze. Następnie świeciliśmy przez nie latarką.
Kiedy otwory uczone były w jednej linii obserwowaliśmy na ekranie świecący punkt. Kiedy przesunęliśmy kartki względem siebie okazało się, że punkt znika.
Wniosek:
Światło rozchodzi się po liniach prostych.
2. „Cienie i półcienie”
Wykonaliśmy modelowanie zaćmienia słońca. Na globusie obserwowaliśmy obszar, na którym widoczne jest zjawisko zaćmienia słońca. Naszym słońcem było światło latarki a księżycem mały tekturowy kartonik.
Wniosek;
Światło rozchodzi się po liniach prostych.
3. „ Świetlny przewód”
Dokładnie według instrukcji wykonaliśmy model światłowodu. W zaciemnionym pomieszczeniu obserwowaliśmy wypływający świetlny strumień.
Wniosek:
Zaszło zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia światła.
4. „Zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia światła w pryzmacie.”
Dzięki precyzji naszych koleżanek udało się zaobserwować zjawisko wewnętrznego odbicia.
W naszych zeszytach wykonaliśmy odpowiednie rysunki.
1. „Światło rozchodzi się po liniach prostych.”
Wykonaliśmy w kartkach formatu A4 po jednym otworze. Następnie świeciliśmy przez nie latarką.
Kiedy otwory uczone były w jednej linii obserwowaliśmy na ekranie świecący punkt. Kiedy przesunęliśmy kartki względem siebie okazało się, że punkt znika.
Wniosek:
Światło rozchodzi się po liniach prostych.
2. „Cienie i półcienie”
Wykonaliśmy modelowanie zaćmienia słońca. Na globusie obserwowaliśmy obszar, na którym widoczne jest zjawisko zaćmienia słońca. Naszym słońcem było światło latarki a księżycem mały tekturowy kartonik.
Wniosek;
Światło rozchodzi się po liniach prostych.
3. „ Świetlny przewód”
Dokładnie według instrukcji wykonaliśmy model światłowodu. W zaciemnionym pomieszczeniu obserwowaliśmy wypływający świetlny strumień.
Wniosek:
Zaszło zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia światła.
4. „Zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia światła w pryzmacie.”
Dzięki precyzji naszych koleżanek udało się zaobserwować zjawisko wewnętrznego odbicia.
W naszych zeszytach wykonaliśmy odpowiednie rysunki.
piątek, 10 grudnia 2010
FOTON
Cześć ;) Na dzisiejszych zajęciach było sporo teorii. Nie obyliśmy się jednak bez doświadczenia ;).
Foton - najmniejsza porcja energii promieniowania elektomagnetycznego.
Im fala elektromagnetyczna dłuższa, tym ilość energii mniejsza.
Prawa rządzące zjawiskiem fotoelektrycznym:
1. Energia fotoelektronu nie zależy od natężenia promieniowania lecz od jego długości fal.
2.Ilość wybijanych elektronów zależy od natężenia promieniowania.
1 foton - 1 elektron
PRAWO PLANCA
Energia nie jest przekazywana w sposób ciągły, lecz porcjami (kwantami).
PRAWO RZĄDZĄCE ZJAWISKIEM FOTOELEKTRYCZNYM
Energia fotoelektronu jest równa energii kwantu promieniowania pomniejszonego o pracę wyjścia.
Doświadczenie : Bateria Słoneczna.
Foton - najmniejsza porcja energii promieniowania elektomagnetycznego.
Im fala elektromagnetyczna dłuższa, tym ilość energii mniejsza.
Prawa rządzące zjawiskiem fotoelektrycznym:
1. Energia fotoelektronu nie zależy od natężenia promieniowania lecz od jego długości fal.
2.Ilość wybijanych elektronów zależy od natężenia promieniowania.
1 foton - 1 elektron
PRAWO PLANCA
Energia nie jest przekazywana w sposób ciągły, lecz porcjami (kwantami).
PRAWO RZĄDZĄCE ZJAWISKIEM FOTOELEKTRYCZNYM
Energia fotoelektronu jest równa energii kwantu promieniowania pomniejszonego o pracę wyjścia.
Doświadczenie : Bateria Słoneczna.
Światło jako fala poprzeczna - polaryzacja światła.
Hej ;) Tematem naszych dzisiejszych zajęć była polaryzacja światła. Wykonaliśmy kilka doświadczeń, a także dowiedzieliśmy się czym jest polarymetr.
Polarymetr - urządzenie do badania, skręcania płaszczyzny polaryzacji.
Doświadczenie 1: Polaryzacja.
Doświadczenie 2: Całkowita polaryzacja światła.
Każde z doświadczeń ułatwiło nam zrozumienie, na czym polega polaryzacja oraz pomogło nam pogłębić naszą wiedzę o świetle ;).
Polarymetr - urządzenie do badania, skręcania płaszczyzny polaryzacji.
Doświadczenie 1: Polaryzacja.
Doświadczenie 2: Całkowita polaryzacja światła.
Każde z doświadczeń ułatwiło nam zrozumienie, na czym polega polaryzacja oraz pomogło nam pogłębić naszą wiedzę o świetle ;).
czwartek, 9 grudnia 2010
Jak z 2 zrobić 6-dyfrakcja i interferencja.
Dysponowaliśmy siatkami dyfrakcyjnymi ze szkolnej pracowni fizycznej.
Doświadczenie 1 :
Dyfrakcja i interferencja światła.
W tekturowym pudełku wycięliśmy otwór a następnie umieściliśmy kartkę z dwoma szczelinami. Oświetlaliśmy otwór latarką. Doświadczenie zakończyło się niepowodzeniem. Na przeciwległej ściance pudełka nie zobaczyliśmy jasnych i ciemnych prążków. Wiemy jednak, że są one efektem interferencji fal.
Doświadczenie 2 :
Interferencja światła monochromatycznego.
W kartce papieru wycięliśmy cienką szczelinę. Świeciliśmy na nią światłem lasera. Na ekranie widoczne były prążki interferencyjne. Jeszcze lepszy efekt widzieliśmy świecąc na siatkę dyfrakcyjną.
Doświadczenie 3 :
6 z 2
Oświetlając przedziurkowaną kartkę 24 diodową latarką widzimy na ekranie kilkanaście kropek. Ponieważ każda dioda jest osobnym źródłem światła na ekranie widzimy tyle świecących punktów ile diod jest w latarce.
Doświadczenie 4 :
Wyznaczanie odległości rowków na płycie CD.
Oświetlając płytę CD laserem, obserwujemy na ekranie świecące punkty. Są to prążki interferencyjne. Ponieważ nie wiedzieliśmy jaką długość fali emituje laser, nie wyliczaliśmy odległości między rowkami na płycie. Znaleźliśmy informacje w Internecie, że odległość ta wynosi 1,6 mikrometra.
Doświadczenie 1 :
Dyfrakcja i interferencja światła.
W tekturowym pudełku wycięliśmy otwór a następnie umieściliśmy kartkę z dwoma szczelinami. Oświetlaliśmy otwór latarką. Doświadczenie zakończyło się niepowodzeniem. Na przeciwległej ściance pudełka nie zobaczyliśmy jasnych i ciemnych prążków. Wiemy jednak, że są one efektem interferencji fal.
Doświadczenie 2 :
Interferencja światła monochromatycznego.
W kartce papieru wycięliśmy cienką szczelinę. Świeciliśmy na nią światłem lasera. Na ekranie widoczne były prążki interferencyjne. Jeszcze lepszy efekt widzieliśmy świecąc na siatkę dyfrakcyjną.
Doświadczenie 3 :
6 z 2
Oświetlając przedziurkowaną kartkę 24 diodową latarką widzimy na ekranie kilkanaście kropek. Ponieważ każda dioda jest osobnym źródłem światła na ekranie widzimy tyle świecących punktów ile diod jest w latarce.
Doświadczenie 4 :
Wyznaczanie odległości rowków na płycie CD.
Oświetlając płytę CD laserem, obserwujemy na ekranie świecące punkty. Są to prążki interferencyjne. Ponieważ nie wiedzieliśmy jaką długość fali emituje laser, nie wyliczaliśmy odległości między rowkami na płycie. Znaleźliśmy informacje w Internecie, że odległość ta wynosi 1,6 mikrometra.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
